Kozí kameň 1256m n.p.m.
13.02.2026
Na Słowacji istnieje takie pasmo górskie jak Kozie Grzbiety (słow. Kozie chrbty). "Pierwotnie zaliczane były do Niżnych Tatr, obecnie geografowie słowaccy wydzielają je w osobną jednostkę geomorfologiczną". Już tam hasałem, ale w niższej, wschodniej części.
Postanowiłem zaliczyć najwyższy szczyt, tego pasma, a raczej, pasemka😉 Czyli tytułowy Kozí kameň, z noclegiem na nim 😁
Akurat tam, pogoda miała być nie najgorsza. I w sumie tak było, aczkolwiek wycyrklowane to było, z dużym prawdopodobieństwem, na słabe warunki. Ponieważ okoliczne wyższe góry, jak Niżne Tatry, czy Tatry Wysokie jak i Zachodnie, skąpane były w chmurach. A tu idealne, wręcz dosłownie, okno pogodowe.
Plecak miałem ciężki. Musiałem zabrać 2L dodatkowej wody na biwak i więcej gotowego picia na marsz dnia następnego. Na mapach nie widziałem w pobliżu szczytu, żadnego źródełka. Wcisnąłem jeszcze jedno piwko😛, ale zrezygnowałem z racy na niedźwiedzie🙊
Zajeżdżam do wioski Kravany. Parkuję na parkingu koło cmentarza.
Wychodzę z samochodu i pierwsze co widzę? Stalowy bunkier na kosze na śmieci, przeciw miśkom!😱
No super, a ja przecież nie zabrałem racy😛 Trochę mi się nieswojo zrobiło, no ale cóż.
Cała trasa -mapy.com
A tak prezentuje się wejście na ów szlak, a raczej, ścieżkę przyrodniczą.
No to szybko wracam na szczyt. Wszak zaraz wschód.
Ciekawie podświetliło chmury.
Jest, wyłazi słoneczko 😁
Nieco szerzej, z porannymi mgłami.
Poprad budzi się do życia. Pierwsze promienie słońca zaglądają do okien bloków.
To z powrotem biegnę na stronę z Tatrami...
jeszcze tak...
Wieś Šuňava na tle Niżnych Tatr.
Po raz wtóry, wracam na szczyt.
Ujęcie ma moje legowisko.
Trzeba zjeść śniadanie i zbierać mandżur.
Pogoda coraz gorsza. Załamanie miało przyjść koło 10-11. Przyszło wcześniej 😬
Ekhmm, nie wygląda to za dobrze. Tam chyba leje. Trzeba uciekać.
Pozostawiam z tyłu Kozí kameň.
Trzeba szybko zmykać na dół.
Mimo szybkiej, porannej ucieczki ze szczytu, wyjazd uznaję za udany. Udało się zrobić parę ciekawych zdjęć, przetestować aparat. Było ognisko, biwakowanie, trochę wysiłku💪
Dość nowa inwestycja.
Mozolna wspinaczka zkosami. Ciąży ten plecak. W dodatku, doszło kilkaset gramów więcej na stałe, ponieważ... sprawiłem sobie "nowy" aparat. Porzuciłem minimalistyczny system m4/3 i od teraz, mierzyć się będę z gabarytami FF (Full Frame - pełna klatka). Nie będę rozwodził się nad technikaliami, zdjęcia to zweryfikują. Na razie... pożyjemy, zobaczymy 😉
Pierwsze widoczki, na wioskę u podnóży.
Dalej szersze ujęcie na Nízke Tatry.
Ooo, jest źródełko. Jakbym wcześniej wiedział (nie jest zaznaczone na mapach! Zgłosiłem do mapy.com), to bym, wody na biwak, nie targał od samego dołu.
I wyłoniła się z chmur Kráľova hoľa.
Docieram do wiatki na grani. Trochę te metalowe znaki, niemal jak drogowe, nie pasują 😕
Docieram do wiatki na grani. Trochę te metalowe znaki, niemal jak drogowe, nie pasują 😕
Wciągam batonika.
Jest i "kurnik", bo ciężko nazwać to wieżą widokową.
Znajduje się on na szczyciku zwanym Kravianska vyhliadka - mylonym z Kozí kameň. Ten jest tam z tyłu.
Widoczki z kurnika 😜
Jeszcze raz, królowa Niżnych Tatr.
Jakoś mi widok nie pasował z tego miejsca.
Idę na właściwy szczyt.
Po drodze, robię mini skrót i trafiam na trójkę starszych ludzi.
Chwila odpoczynku.
Leon Zawodowiec pozdrawia😂
Leon Zawodowiec pozdrawia😂
Gerlach, ze swoim charakterystycznym kotłem.
Daję czarno-biały, bo jak się później dowiedziałem, tego dnia, w tym kotle zeszła lawina i zginęła jedna osoba, taternik z Czech 😢
Daję czarno-biały, bo jak się później dowiedziałem, tego dnia, w tym kotle zeszła lawina i zginęła jedna osoba, taternik z Czech 😢
Człapię dalej...
Znajduje się on na szczyciku zwanym Kravianska vyhliadka - mylonym z Kozí kameň. Ten jest tam z tyłu.
Idę na właściwy szczyt.
Po drodze, robię mini skrót i trafiam na trójkę starszych ludzi.
Jest i Kozí kameň!
Widok w kierunku wschodnim (z którego przyszedłem). Ale Tatr ze szczytu nie widać!
Owa ekipa "staruszków", odeszła w bok, gdzie było wydeptane. Pewnie myśleli, że będzie jakiś punkt widokowy. Poszedłem za nimi. Doszli do końca śladów, stwierdzili, że nic nie widać i nawrotka.
Rzucając do mnie "nothing here".
Ja będąc jeszcze w trybie "pół słowackim", odezwałem się: "Aaa, nie ma vyhladki".
Myślałem, że to Słowacy, a to jacyś zagramaniczni. Ale "vyhladka" zrozumieli i kijami wskazali "kurnik". No przecie byłem tam, ale mogli nie wiedzieć, bo ich wyprzedziłem skrótem 😛
Idę nieco za szczyt, gdzie ma być rozległy widok na Tatry.
Noo z tego miejsca, prezentują się całkiem nieźle. Trzeba będzie o wschodzie, ganiać między tym punktem, a szczytem🙆
Fajne światło, to ujęcie na wieś Štrba.
Wracam na szczyt i nieco za nim, w zaciszu drzew (przyda się, bo wieje), rozbijam biwak.
"Kurnik" w ostatnich promieniach słońca.
W oddali Spišský hrad.
Trzeba zobaczyć, co się dzieje nad Tatrami.
Słońce coraz niżej.
Chmury robią robotę.
Pod niżnymi, śniegu jak na lekarstwo i nie jest za ładnie😜
Trzeba skupić się na odleglejszych, tatrzańskich szczytach.
Wtem, na niebie, jakieś dwa wielkie ptasiory. Na szybko, cyk, foto.
Znajomy fotografujący ptak (i inne zwierzaki), twierdzi, że to Orły Przednie😳
A w oddali, piramidalna chmura, wyglądająca jak szczyt.
Słońce się schowało. Ostatnie kolorki.
Trzeba zmykać do namiotu, na obiadokolacje.
Po jedzonku, wychodzę jeszcze z piżmoczej gawry 😉 rozpalić ognisko i posiedzieć trochę przy nim.
Zawsze to się trochę ogrzeje, a i wieczorny czas, szybciej zleci. A dym z ogniska, dodatkowo powinien odstraszyć miśki.
Zawsze to się trochę ogrzeje, a i wieczorny czas, szybciej zleci. A dym z ogniska, dodatkowo powinien odstraszyć miśki.
W oddali światła Popradu.
Wracam do namiotu i idę spać. Jednak, sen nie przychodzi szybko. A to koziołki szczekają, a to pod głową niewygodnie na poduszce (dmuchanej). A to nie wygodnie z kurtką puchową pod głową, więc powrót do poduszki 🙈
W końcu zasypiam gdzieś po 1:00.
W końcu zasypiam gdzieś po 1:00.
Nastawiłem budzik, na 6:00.
Zbudziłem się wcześniej, ale jest zapas czasu, więc powolutku, nie śpiesząc się, przygotowuję się na wschód.
Eee, kiepsko to wygląda 😒
Może jednak, coś przez tą cienką szparę, przyświeci na Tatry.
Zbudziłem się wcześniej, ale jest zapas czasu, więc powolutku, nie śpiesząc się, przygotowuję się na wschód.
Eee, kiepsko to wygląda 😒
Biegnę wiec, na punkt z widokiem na Tatry i... 😍
Wieś Šuňava na tle Niżnych Tatr.
Ujęcie ma moje legowisko.
Pozostawiam z tyłu Kozí kameň.
Nazwę łatwo odgadnąć:
Tri lavički 😆
Śniego-deszcz, dopadł mnie niżej.
Na szczęście, nie przemokłem, a i aparat przeszedł pierwszy chrzest 😜
Tri lavički 😆
Na szczęście, nie przemokłem, a i aparat przeszedł pierwszy chrzest 😜
Kącik kulinarny
Krewetki z smażonym ryżem.
Składniki:
- Krewetki
- Ryż
- Cebula, marchew, szczypior, czosnek
- Groszek mrożony
- Jajka
- Przyprawy - aaa, koniecznie curry, do ryży curry!
Krewety podsmażamy, z czosnkiem, no standard.
Natomiast ryż, aby wyszedł nam fajny podsmażony, dobrze ugotować dzień wcześniej i zostawić na dobę w lodówce.
Mieszamy go z przyprawami, podsmażamy cebulkę, potem dodajemy przyprawiony ryż. Następnie wbijamy jajka i dokładnie mieszamy, na koniec groszek.
I gotowe.
Idealnie smakuje z białym winem.
Idealnie smakuje z białym winem.
Smacznego i pozdrawiam.
