Fort Watipi <=> Jamna 483m n.p.m.
24-25.05.2024r.
Czas spotkać się z w starym gronie... ze starymi ludźmi 😆
No dobra, był Piotrek, to ratował trochę sytuację.
A mnie, przyświecał jeszcze jeden cel. Darek prosił mnie o zrobienie zdjęć nowym sanitariatom/kibelkom i parkingowi. Wziąłem tą prośbę do serca, chciałem pomóc. Ale, nie lubię robić zdjęć obiektom. No nic, coś tam przyfocę.
Dlatego też, przyjechałem już w piątek. Aby wstać na wschód i po fotografować przy dobrym świetle.
No ale do rana daleko, a my... śmichy hihy przy świetle lampy naftowej. I tak bardzo daleko do wschodu, to już nie było 😆
Miłosław wypuścił piwko w stylu IPA. Więc, takie przywiozłem. Jest całkiem zjadliwe, ale... brakuje mu jakiegoś pazura.
A ja latam za pszczołami czy tam trzmielami.
Wstał, ogarnął się. Boli główka? Trzeba było przed przyjazdem Radusia pić? No wiem, rozmiem, dobry sąsiad, pomaga... ale jak Raduś przyjeżdża, to się nie pije wcześniej! 😆
Mamy godzinne opóźnienie, jednak ekipa, czekająca pod Jamną, jest nader wyrozumiała. Dobrze mieć takich, nie nerwowych druhów 😂
"Kierowca bombowca, arystokrata szos" 😆- buraczkowóz atakuje, nurkując ze stromego zjazdu!😈
fot. Sebastian
Idziemy.
Zapora bobrów.
Tu też zapewne bobery maczały przy tym swoje łapy. A raczej, zębiska!
I tak idziemy i idziemy.
Jest i Piżmok.
Coraz częściej łapię się na tym, że nie chce mi się pierdasić z bukłakiem. I po prostu izotonik za pas i tak sobie idę. Nie jest to najwygodniejsze, ale jakoś tak się przyzwyczaiłem, z lenistwa 😉
Kije w ręku, bo nie noszę gumowych nakładek na groty, żeby bawić się nordic walking na asfaltach.
Osprey ma fajny patent na szybkie mocowanie kijów “pod pachą”. Między innymi dlatego kupiłem ten plecak, ale aparat na szelce, skutecznie utrudnia korzystanie z tego. Trzeba będzie coś pokombinować.
No ale właśnie, idziemy i idziemy... a rzucę okiem na mapy.cz.
Pryy, aleś my się zapędzili. Seba - przewodniku z koziej d... 😉 jak pilnujesz?!
Wracamy.
Darek, wcześniej zauważył, jak przechodziliśmy koło ostatnich domów, że już tu z nim byłem. Coś mi zaczęło świtać. Ale oczywiście, znów minęliśmy odbicie. Ścieżka może nie jakoś bardzo wydeptana, no ale, na słupie jak byk, oznaczenie.
No dobra, Darkowi i mi, można jakoś wybaczyć, bo troszkę zmęczeni jesteśmy, ale reszta?
Już z nawigacją w ręku 😄 przejmuję ster.
Uparte drzewko.
Dalsze skałki...
Poszliśmy jakoś, tak inaczej, jak w tedy co byłem z Darkiem. Bo nie dotarliśmy do jaskini.
Ale to nieważne 😜
Coś tam było gadane o pleckach.
Sebastian, niestrudzenie używa wynalazku Polsport(?) (czerwony), chyba starszego niż ja 😆
Darek ma jakiś tam plecaczek. Ramie sięmu wiwinęło, jednak, miał to gdzieś. Jego jedynym, najbliższym celem i pragnieniem, było jakoś dotrzeć na bacówkę i wciągnąć schaboszczaka na kacową gastro fazę hihi.
Trochę dzikich traw, trochę widoczków.
Kurcze, roślinność tak bujna, jak w środku lata! Wszystko o miesiąc przyśpieszyło.
I Tatry widziane niemal pod samego Tarnowa! Noo, noo.
Mini kościołem, tuż pod Jamną.
Jest!
I cała ekipa tego wymarszu.
fot. Sebastian
Mam cię, zjem cię!
Ja wciągnąłem kwaśnicę.
Zacna porcja - 20zł. Dobrze podgrzane, z kawałem miecha i... te ziemniaczki. No super w smaku. Czuć, że własne lub od okolicznych tubylców. TAki fajny, ziemisty smak. Nie to coś bezpłciowe z marketów.
CO za czasy, żeby człowiek podniecał się ziemniakami w zupie!😱
fot. Sebastian
I ta ich charakterystyczne, nietypowa wieża widokowa.
I panoramka z niej.
Ten odległy szczyt (niemal w środku kadru) z wieżą widokową to będzie...Mogielica?
Ów "tajemniczy" szczyt, na zbliżeniu.
I ponownie zoomik na Taterki.
Schodzimy w dół i wracamy samochodami do wioski.
Sebastian bawi się moim aparatem. Chciał pomacać, "nowy" nabytek. A niech ma trochę podniety, stary dziad 😜
Tylko nie zaczaił, że aparat w trybie "M" i... no próbowałem uratować w Lightroomie.
Czas przygotować opał. Co by nie kraść za dużo drewna Darkowi.
Ja tym czasem, focę dalej kibelki i drogę dojazdową.
Robi się zupa trolla 😂
Ja postanowiłem wracać do Krynicy, jeszcze tego wieczoru.
Zmęczyłem się tym posiedzeniem z "wodzem" 😝 dnia poprzedniego + mało snu. A i na drugi dzień, miałem jechać do Zalipia. Aż musiałem strzelić sobie drzemkę, przed drogą powrotną.
Dzięki chłopaki za miły spacer, szkoda, że nie spróbowałem tej zupy, wyglądała ohydnie! Jako naczelny troll, "Lubię to"! 😁
Kącik kulinarny.
Pierś z kurczaka w sosie na piwie.
Składniki:
- Filet z kurczaka
- Piwo (180ml - resztę należy wypić 😉 )
- Miód
- Musztarda (brak na fotce!)
- Sos sojowy
- Z przypraw - standardowo sól, pieprz, tymianek, czosnek granulowany, papryka słodka i ostra
- Cebula czerwona i czosnek ząbki (też, gdzieś wcięło na focie)
Pierś z kuraka głęboko nacinamy (jak na zdjęciu).
Tak przygotowane filety trzeba doprawić. W ruch idzie sól, pieprz kolorowy, tymianek i papryka słodka, oraz ostra (kto jak lubi, to daje więcej ostrej, jak ma "palić dwa razy" 😈), nie zapominajmy o czosnku granulowanym. Polewamy oliwą z oliwek i dobrze nacieramy. Oczywiście, dobrze to zrobić odpowiednio wcześniej, aby mięsko się zamarynowało.
Następnie, na oliwie podsmażamy tak przygotowane piersiaki (z obu stron, wiadomix). Kroimy cebulę na cienkie piórka, ściągamy mięso i podsmażamy na patelni. Do już tak na wpół zeszklonej cebuli, dodajemy 3 ząbki czosnku, przeciśniętego przez praskę. I teraz, robimy z na tym sos. Bardzo ważny składnik tego dania. Dodajemy łyżeczkę musztardy, dwie łyżeczki sosu sojowego, 180ml piwa i łyżeczkę (kopiatą, albo półtorej), miodu. Piersi znów lądują na patelnie do tego wywaru. Gotujemy pod przykryciem, przez jakieś 15 minut. W między czasie, polewając od góry, owym sosem.
Podajemy z szczypiorem, dla wyglądu.
Powiem wam, palce lizać! Super to wyszło. Zrobię na pewno, jeszcze nie raz!
